Luty 2014 r. – kilka zimowych zdjęć z okolicy Śnieżnych Kotłów po obu stronach granicy.

Śnieżne Kotły (Foveae nivales, Schneegruben, Sněņné Jámy, Śnieżne Doły, Śnieżne Jamy) – dwa kotły polodowcowe wcinające się w zbocza Wielkiego Szyszaka i Łabskiego Szczytu. Rozdzielone są skalistą Grzędą. Skaliste ściany o wysokości do 200 m. porozcinane są żebrami i żlebami ciągnącymi się przez całą ich wysokość. U podnóża ścian kotłów zalegają stożki nasypowe piargów, poniżej znajdują się wały pięciu moren czołowych, rozdzielających Śnieżne Stawki.

Wnętrze Śnieżnych Kotłów stanowi najlepszy w Karkonoszach przykład krajobrazu alpejskiego i jest niewątpliwie, poza przepięknymi widokami, najciekawszym przyrodniczo rejonem Karkonoszy. W kotłach występuje wiele gatunków endemicznych i reliktowych, typowych dla obszarów borealno-arktycznych i alpejskich. W Małym Śnieżnym Kotle na żyle bazaltowej rośnie skalnica śnieżna (Saxifraga nivalis) – jest to jedyne w Europie Wschodniej stanowisko tej rośliny.

Śnieżne Kotły charakteryzują się też najbogatszą w Karkonoszach fauną. Jeszcze w XVIII w. żyły tu niedźwiedzie i rysie. Wciąż żyją tu gatunki reliktowe ślimaków, m.in. Pupea arctica, nielicznie występujący w Polsce płochacz halny (Prunella collaris), drozd obroźny (Turdus torquatus) i świergotek nadwodny (Anthus spinoletta).

Nad Kotłami znajduje się wieża stacji RTV (Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy Śnieżne Kotły), widoczna z daleka, stanowi dla turystów charakterystyczny punkt orientacyjny. Pierwotnie, w 1897 r. wybudowane było tu luksusowe schronisko z przeszkloną wieżą widokową. Po II wojnie światowej schronisko przejęła Dolnośląska Spółdzielnia Turystyczna, następnie PTT i PTTK, jednak budynek był zbyt duży i drogi w utrzymaniu, dlatego powstał tam jedynie bufet oraz kilka miejsc noclegowych. Na początku lat 60-tych schronisko zamknięto i przekazano telewizji na potrzeby stacji przekaźnikowej.

W pobliżu stacji znajduje się Czarcia Ambona (Rübezahlskanzel, Teufelskanzel, Krakonońova Kazatelna) – silnie spękana granitowa grupa skalna, stanowiąca niegdyś, przed wybudowaniem schroniska popularny punkt widokowy na Karkonosze i Kotlinę Jeleniogórską. Przed budową schroniska przy skałach istniał szałas, służący turystom jako schron.

Bibliografia:
1. Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom III – Karkonosze, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa – Kraków 1993, ISBN 83-7005-168-5

Data wykonania zdjęć – 24.02.2014 r.

 

GSS_baner1

Nadchodzące wydarzenia
  • No Events
Fotografia Wielkoformatowa

wydruki-wielkoformatowe 

Fotografie ze strony fotosudety.pl możesz zamówić w formie obrazu na płótnie, fototapety lub zdjęcia w dużym formacie! Zamów przez stronę partnera:

Fotografia Wielkoformatowa 

Facebook
+ Google